Oskijen

insanı hayata bağlayan ufak detaylar vardır.
doyamadığın simitin susamlarını parmak basarak yemek gibi, hiç tanımadığınız birinin size tebessüm edip selam vermesi gibi, gece yarısı yabancısı olduÄŸunuz bir mahallede tek başına iken yanınıza gelen köpek yavrusu gibi, ailece dondurma keyfi yaparken annenizin “benim karnım aÄŸrıyor al benimkini sen ye” demesi gibi, hiç ummadığınız bi anda çok eski [...]

öyle sıradan serin ve alaca bir sensizlik akşamı. başımda sebepsiz ağrılar. ellerimde üşüyen sensizlik var. kaç şarkı dinledim kaç şiir okudum da bulamadım öksüzlüğünü yüreğimin. kaç akşam oldu yoksun. aramıyor sormuyosun.. manasız girdaplarına hesap vermekten yoruldum, bilmiyorsun..
yakup’un sabrı yok ki bende yusuf’un kuyularına bırakıp gidiyorsun. ömrüm çınara benzemezki bekle diyorsun. nasıl anlatsamki sana içimin çöl [...]